การบำบัดด้วยการแทรกแซงในภาวะวิกฤต

ถูกออกแบบมาตั้งแต่ทศวรรษ 1940 และพัฒนาขึ้นในทศวรรษ 1960 การบำบัดนี้ให้การตอบสนองทันทีต่อสถานการณ์วิกฤตทางจิตใจ มีเป้าหมายเพื่อให้บุคคลมั่นคงและป้องกันการเพิ่มระดับของความทุกข์ โดยประเมินธรรมชาติและความรุนแรงของวิกฤต รวมถึงความเสี่ยงในการฆ่าตัวตาย ใช้ในการดูแลฉุกเฉิน สุขภาพจิตเฉียบพลัน และการบำบัดยาเสพติด

การบำบัดนี้ได้รับการกล่าวถึงอย่างละเอียด (หลักการ ข้อบ่งชี้ โปรโตคอล ระดับหลักฐาน) ใน deel 2 ของ Mémento des Psychothérapies. ดูส่วนนี้.