درمان کوتاه وجودی

ترکیبی از یک سنت فلسفی و بالینی (پدیدارشناسی، اگزیستانسیالیسم، یالوم، فرانکل)، دغدغه‌های وجودی را در مرکز قرار می‌دهد: معنا، تناهی، آزادی، انزوا. فرد را در رویارویی با پرسش‌های غایی وجود همراهی می‌کند. موارد مصرف آن شامل بحران‌های وجودی، پریشانی در سرطان‌شناسی، اضطراب مرگ و افسردگی وجودی است.

این درمان به طور گسترده (اصول، موارد استفاده، پروتکل، میزان شواهد) در بخش 3 از Mémento des Psychothérapies. مشاهده بخش.