نوشتن درمانی (نوشتن بیانی)

نوشتن درمانی یکی از بهترین مداخلات روانشناختی کوتاه مستند است: پروتکل مشخص پنه‌بیکر شامل نوشتن به مدت بیست دقیقه در چهار روز متوالی درباره ناراحت‌کننده‌ترین رویداد زندگی فرد است، بدون محدودیت رسمی، و کاوش واقعیات، هیجانات و معانی. اولین اصل آن بازداری فعال به‌عنوان یک بار روانی-فیزیولوژیکی است: ناتوانی در به کلام درآوردن یک تجربه دارای بار هیجانی، یک فعال‌سازی خودکار مزمن مضر را حفظ می‌کند. این روش که استانداردپذیر و قابل اندازه‌گیری است، در تمام دسته‌های نوزوگرافیک (انکولوژی، سوگ، اعتیاد، سالمندی، محیط‌های زندان) کاربرد دارد. این روش سنت‌های قدیمی‌تری مانند دفتر خاطرات فشرده ایرا پروگوف را گسترش می‌دهد.

این درمان به طور گسترده (اصول، موارد استفاده، پروتکل، میزان شواهد) در بخش 6 از Mémento des Psychothérapies. مشاهده بخش.